1. Öğrencilerin ilgi ve yetenekleri birbirinden farklı olduğu için aynı sınıfta öğretimlerinin sürdürülmesini doğru bir yaklaşım olarak görmeyen, öğrencinin en iyi öğrenmelerini aktif katılımda bulunduğu süreçte elde edebileceğini ve her ders için ayrı sınıflar oluşturularak o ders için gerekli olan araç ve gereçler elde edilmesiyle öğretimin sürdürülmesi gerektiğini ileri süren yaklaşımdır (Hesapçıoğlu, 2008).
  2. Helen Parkhurst Dalton kasabası ortaokulunda uygulandığı için bu adı almıştır.
  3. Öğrencilerin ilgi ve yetenekleri birbirinden farklı olduğu için, bunları bir “sınıf”a doldurarak ortak ders yapmak doğru değildir. İnsanların kimi sanata, kimi bilime yatkın olur; aynı konuyu kimi bir saatte öğrenir, kimi iki saatte. Bireyin aktif olduğu öğrenmeler daha etkilidir. Öğrenci, kendi kendine öğrenmeyi öğrenmelidir.Dalton Plânında okulun öğretim ortamları (sınıflar) her ders için ayrı ayrı düzenlenmiş ve oraya, o ders ile ilgili kitap ve diğer malzemeler konmuştur. Her dersin 10 ay boyunca öğretilecek konuları önceden hazırdır ve öğrenci bu konuları alır, o dersin “laboratuvarında” kendi öğrenme hızı ile öğrenir.
    Her laboratuvarda bir rehber öğretmen oturur ve çocuklara yardım eder. Öğrenci her konuda baştan verilmiş sorulara göre bir “çalışma plânı” hazırlar. Bütün çalışmalar laboratuvarda yapılır; evde çalışma yapılmaz. Bir konu öğrenilmeden diğerine geçilmez. Bir üniteyi bitiren öğrenci, o ünite ile ilgili bir testten geçer.
    Öğrencinin günlük çalışmaları hem öğrenci hem de öğretmen tarafından izleme kartlarına işlenir. Bireysel çalışmaların yanı sıra, bu çalışmaların değerlendirildiği -günde bir saatlik- toplu çalışma da yapılmaktadır.(Ali Özdaş. Öğretim İlke ve Yöntemleri, İstanbul 1997)
Reklamlar
Etiketler: